Gaspar Llamazares demanda que la RAE camude les entraes referíes a la llingua asturiana

Gaspar Llamazares, diputáu d’IX per Asturies, rexistró una Proposición Non de Llei de plena reconocencia de la llingua asturiana nel Diccionariu de la Real Academia Española na qu’encamienta al Gobiernu a que, en cumplimientu del mandatu constitucional de respetu y protección de les llingües españoles, solicite a l’Academia qu’estudie cuatro modificaciones nes entraes del diccionariu, referíes a la llingua asturiana. Llamazares atalanta que la RAE tien de dexar los prexuicios y los plantegamientos llingüísticos totalmente caducos pa otorgar un tratu d’igualdá col restu de llingües del Estáu.

El diputáu pretende que la RAE defina la categoría llingüística y l’importancia cultural, histórica y política d’esta llingua que pertenez a tolos asturianos y asturianes y a los falantes del so dominiu llingüísticu, pero tamién a la ciudadanía del Estáu español. De la mesma, convida a que la RAE dexe los sos prexuicios sobre la nuesa llingua, escaeza planteamientos llingüísticos totalmente caducos y otorgue un tratu d’igualdá col restu de llingües del Estáu.

Nuna nota de prensa espublizada esti día, el diputáu asturianu demanda que l’Academia española modifique l’actual acepción d’asturianu: “dizse de la variedá asturiana del dialectu romance asturlleonés” y la sustituya por: “lengua romance que se habla en Asturias y otros territorios del antiguo reino asturleonés”.

Llamazares pide tamién el cambéu del términu bable, anguaño descritu como “dialectu de los asturianos”, y ponga a cencielles “llingua asturiana”. El tercer cambéu qu’esixe’l diputáu ye la d’asturlleonés, que na edición actual figura descritu como: “diese del dialectu romance nacíu n’Asturies y nel antiguu reinu de Llión como resultáu de la peculiar evolución esperimentada ellí pol llatín”. El diputáu propón que la nueva acepción diga: “díc ese de la lengua romance que se habla en Asturias y nen el antiguo reino de León”.

La cuarta variación refería se a la sesta y séptima acepción de lleonés, que figura “como dichu del dialectu romance”. El diputáu asturianu propón que la nueva definición sía “dicho de la lengua romance” y que suma esa séptica acepción.

Ente los argumentos qu’espresa’l diputáu pa responder por estes cambeos atopa’l que “a pesar de que la llingua d’Asturies ta reconocida pola lexislación, espresamente protexía y promovida polos poderes públicos, a pesar de que cunta con instituciones de prestíu científicu respondiendo por el so desenvolvimientu, como la Universidá d’Uviéu, a pesar de cuntar con una Academia de la Llingua Asturiana, de cuntar con una Xunta de Toponimia y a pesar de que los estudios científicos europeos na materia inclúin l’asturianu n’igualdá de condiciones col restu de les llingües romances, la Real Academia Española de la Llingua sigue ignorando’l nuesu idioma nel so diccionariu, calteniendo una definición casi invariable nos sos ventitrés ediciones”.

El diputáu tamién recuerda qu’a la Real Academia de la Llingua “presentóse-y na so see de Madrid, en 2012, un informe solicitando cambeos nes entraes d’asturianu, bable, asturlleonés y lleonés, respondíu por por profesores universitarios d’Asia, Europa y América y sofitáu por fuerces polítiques, sociales y culturales asturianes y que, magar les sos bones palabres iniciales, fzxo casu omiso al pidimientu de la comunidá científica internacional y a sociedá asturiana que lo reclamaba, despintando información sobre’l cambéu que se diba a realizar y finalmente publicando una revisión totalmente agresiva que se retrotrai a la tesis acientífica de “los bables” negando asina la unidá idiomática del asturianu”.